„Dzieciństwo moje” Jerzego Tyburskiego 2014
Najnowsze prace Jerzego Tyburskiego z cyklu „Dzieciństwo moje”, w pewien sposób, wpisują się w uważane za nowatorskie w XIX w. poglądy wielkich artystów na temat tego, co jest godne uwagi. To znaczący ich wkład w hierarchię wartości naszego świata. (...)

Świat według Jerzego Tyburskiego 2012
Bohater niniejszego eseju to osobliwy outsider, którego wyróżnia (z licznego i różnorodnego grona artystów tworzących nie tylko na obszarze historycznej Lubelszczyzny) specyficzny szacunek do tradycji, zwłaszcza do szczególnie mu bliskiej tradycji malarstwa późnego gotyku, do doświadczeń i osiągnięć małych mistrzów renesansu północnoeuropejskiego, do nowożytnej erotyki i rozkoszy, czy wreszcie do symboliki i atmosfery rodem z modernistycznego fin de sieclu. (...)

Artysta dobrze zorganizowany 2002
Pracownia na poddaszu zamojskiej Starówki. Z okna widok na dachy zabytkowych kamienic i wieżę katedry. Ład i porządek; każdy przedmiot na swoim miejscu, ani pyłka kurzu, ani jednego śmiecia. - W porównaniu z innymi malarzami - mówi Jerzy Tyburski - jestem na pewno dobrze zorganizowany. (...)


1  [2]  3